[Diary] เวินเว่อเพ้อกับชีวิต

posted on 31 Jan 2013 18:54 by momiji-kaname
 
ด้วยความเครียดอย่างว่างๆ(?)
 
เลยมาอัพบล็อคระบายอย่างที่เห็นนั่นเเล
 
 
 
                      คือเรื่องมันมีอยู่ว่า หลังจากขึ้นม.4มาก็รู้สึกว่ามันลำบากขึ้น ยิ่งโตยิ่งลำบากเลยรู้สึกแปลกๆ
พอต้องมาคิดว่า จบม.6แล้วจะทำอะไรต่อดีนะ แพลนในหัวก็ผุดมาอย่างกับดอกเห็ดแต่พอมาลองคิดจริงจัง
ทั้งดูฐานะที่บ้าน และก็ศักยภาพตัวเองก็พบว่าแพลนที่เพ้อในสมองก็พังไม่เป็นท่า #มันน่าเศร้าขริงๆorzlll
ความฝันคืออยากเรียนต่อที่ญี่ปุ่น พอฟังหลายๆเสียงก็พบว่าบางคนก็บอกว่า รอชิงทุนตอนมหาลัยเถอะนะ
บ้างก็บอกว่าชิงมันซะปีหน้านี่ล่ะ มันกลับตีกันจนน่าปวดหัวไปหมด แถมปัจจุบันออกแนวจะเป็นคนที่ชอบอู้
ก็เลยคิดว่าคงทำได้ไม่ดีเท่าไหร่ แต่ก็คาดเอาไว้เฉยๆล่ะ หลังๆมาการพูดไทยชักจะมีปัญหาพูดผิดๆถูกๆ
แต่พอเป็นภาษาอังกฤษกับญี่ปุ่นดันพูดคล่องขึ้น สงสัยต้องหาหมอภาษาซะแล้วล่ะมั้งเนี่ย(.....)
 
                     พอมาลองคิดถึงเรื่องอาชีพในฝัน....ถึงกับช็อค เพราะรู้ตัวว่าตัวเองไม่เคยจริงจังเลย
อยากเป็นนู่นเป็นนี่ สุดท้ายก็ไม่เลือกเลยแม้แต่อย่างเดียวจนคิดว่าตัวเองเป็นนีทไปแล้ว 555+
แต่เซ็นเซย์เคยบอกไว้ว่า ไม่ว่าจะเส้นทางชีวิตมืดมนแค่ไหน มันก็มีหนทางให้ก้าวไปเสมอ
เหมือนท้องฟ้าตอนกลางขึ้นน่ะ มีแสงดาวตลอดนั่นล่ะ แต่เมฆมันบังเท่านั้นเอง
 
 
จบการระบายอัพบล็อค
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet